Żyłki podlodowe

Żyłki podlodowe – czułość w niskiej temperaturze

Zimą sprzęt wędkarski pracuje w wyjątkowo trudnych warunkach. Mróz sprawia, że zwykła żyłka sztywnieje, traci elastyczność i łatwiej pęka, a na jej powierzchni osadza się lód, który zatyka przelotki wędki podlodowej. Żyłki podlodowe są przystosowane do pracy w niskiej temperaturze – zachowują miękkość, mają gładką powierzchnię, do której mniej przywiera woda, i są odporne na przetarcia o ostrą krawędź przerębla. Są też sprzedawane na krótkich szpulkach, zwykle 25–50 m, bo przy łowieniu pionowym nie potrzeba dużej ilości linki.

Jak dobrać średnicę żyłki podlodowej?

Woda pod lodem jest zwykle bardzo przejrzysta, a ryby ostrożne i mało aktywne. Dlatego stosuje się cieńsze żyłki niż latem. Orientacyjnie:

• 0,06–0,10 mm – mormyszka, płoć, okoń, drobne ryby, łowienie w bardzo czystej wodzie;
• 0,10–0,14 mm – mormyszka i spławik na większe płocie, leszcze i okonie;
• 0,14–0,18 mm – błystki podlodowe, balansery i cykady na okonia i sandacza;
• 0,18–0,22 mm – szczupak, sandacz, sieja oraz łowienie cięższymi przynętami.

Cechy dobrej żyłki podlodowej

Elastyczność na mrozie

To najważniejsza cecha żyłki podlodowej. Elastyczna żyłka nie tworzy sprężynek po wyjęciu z wody, dobrze przenosi ruchy szczytówki na mormyszkę i nie pęka przy zacięciu na mrozie.

Odporność na oblodzenie

Gładka, hydrofobowa powłoka sprawia, że woda nie przywiera do żyłki, a w przelotkach i na kołowrotku nie tworzy się lód. Ułatwia to łowienie w siarczystym mrozie.

Odporność na przetarcia

Podczas holu żyłka ociera się o krawędź przerębla, która bywa ostra jak nóż. Twarda zewnętrzna warstwa chroni ją przed przecięciem, zwłaszcza przy holu większych ryb.

Kolor

W przejrzystej wodzie pod lodem najlepiej sprawdzają się żyłki przezroczyste, lekko niebieskie lub fluorocarbonowe. Żyłki w jaskrawych kolorach są lepiej widoczne na tle śniegu, co pomaga obserwować brania.

Żyłka czy fluorocarbon na lód?

Fluorocarbon jest niemal niewidoczny w wodzie, sztywniejszy i bardziej odporny na przetarcia niż żyłka nylonowa. Dobrze sprawdza się jako przypon na ostrożne okonie i przy łowieniu na błystki. Żyłka nylonowa jest bardziej elastyczna i lepiej amortyzuje hol na cienkich średnicach, dlatego najczęściej stosuje się ją jako linkę główną do mormyszki i spławika.

Przypon do łowienia spod lodu

Przy łowieniu na błystki podlodowe i balansery warto zastosować krótki przypon z fluorocarbonu, który jest mniej widoczny i bardziej odporny na przetarcia o zęby okonia czy krawędź przerębla. Jeśli w łowisku pływają szczupaki, użyj cienkiego przyponu wolframowego lub stalowego. Przy mormyszce przypon zwykle nie jest potrzebny – mormyszkę wiąże się bezpośrednio do żyłki głównej, co poprawia jej pracę i czułość zestawu.

Jak przygotować wędkę podlodową?

Na kołowrotek wędki podlodowej nawiń 15–30 m żyłki – to w zupełności wystarczy do łowienia na głębokości kilku, a nawet kilkunastu metrów. Żyłkę przed sezonem wymień na nową, bo po leżeniu przez lato mogła stracić wytrzymałość. Na łowisku trzymaj zapasowe szpulki w kieszeni kurtki – ciepła żyłka jest bardziej elastyczna i łatwiej ją wiązać zmarzniętymi dłońmi. Węzły zaciskaj powoli i zwilżaj je przed dociągnięciem.

Najczęstsze pytania o żyłki podlodowe

Jaka żyłka na mormyszkę?

Do mormyszki stosuje się żyłki 0,08–0,12 mm. Cieńsza żyłka lepiej przenosi drgania mormyszki i jest mniej widoczna dla ostrożnych ryb.

Jaka żyłka na okonia spod lodu?

Na okonia wystarczy żyłka 0,12–0,16 mm. Do błystek podlodowych i balanserów można zastosować nieco grubszą, 0,16–0,18 mm.

Czy zwykła żyłka nadaje się do łowienia spod lodu?

Można jej użyć, ale na mrozie szybko sztywnieje i oblodzi się. Żyłka podlodowa zachowuje elastyczność i wygodę łowienia nawet przy dużym mrozie.